1 Message Received

Alas-onse y meja na ng gabi. Rinig na rinig ko ang tunog ng bawat butil ng ulan sa bubungan na parang martilyo ng mga karpintero habang pumupukpok ng pako sa katabing bahay. Medyo inaantok na rin ako dala ng sunud-sunod na pagpupuyat dahil patapos na ang sem. Maya-maya’y naisipan kong makinig sa aking playlist para hindi makatulog. Di nagtagal ay tinamad na talaga ako, kaya nama’y unti-unti kong tinangkang isara ang aking mga mata, at nang halos nag-uumpisa na akong managinip, may kung anong nag-vibrate sa bandang ulunan ko. Cellphone ko pala. Habang inaabot ko ito’y hinihiling ko na sana nagtext siya ng “good night”, kahit sa GM man lang. Ganun ako kababaw. Pero sapat na ‘yon para makatulog ako ng mahimbing.

Mag-aapat na buwan na rin mula nang inamin ko ang nararamdaman ko para sa kanya. Hanggang ngayon hindi ko pa rin masabi kung maganda ba ang resulta ng ginawa ko. Hindi ko alam kung napalapit ba ako sa kanya o lalong napalayo. Pero kuntento na ako kung ano kami ngayon.

Mga dalawang linggo pagkatapos ng “aking pag-amin”, hiningi ko yung cellphone number niya. Pakapalan na ’yon ng mukha. Desperado na akong mas lalo siyang makilala. Siya nga pala, siya ang bestfriend ng close friend ko. Hindi ko alam kung anong nagustuhan ko sa kanya, pero kung ibabalik yung unang pagkakataon na nakilala ko siya, sasabihin kong siguro, mapang-akit lang talaga yung kakaiba niyang mga mata. Sabi pa ni Bruno Mars, “Her eyes, her eyes, make the stars look like they’re not shining”.

Alam niyo ba iyong hindi niyo alam na ‘yun na pala ‘yon? Siya kasi yung first crush ko sa college. At isang taon muna ang lumipas bago ko marealize na gusto ko pala talaga siya. Malas nalang niya, siya ang nakita ko. Over-reacting kasi akong tao. Masyadong madrama. Pero ang nakakatuwa doon, sa tuwing magdadrama ako, napipigilan niya. Nagmumukha tuloy akong sunud-sunuran na parang aso. Pero okay na rin. At least hindi ako nagiging malungkot.

Sa sobrang bait ko sa kanya, idinadownload ko siya ng mga movie minsan kapag may internet ako. Pagkatapos nun magmimeet kami para magpacopy. May time noon na hinintay ko siyang matapos yung klase nila. Mga ilang oras din ang nagdaan, habang naka-indian sit sa hallway, nakita ko siyang kasama yung isa niyang kaibigan na naglalakad papalapit. Grabe ang bilis ng kalabog ng dibdib ko nung mga oras na yun. Pero bigla nalang bumalik sa normal nung makita kong nilagpasan nila ako. Akala ko pupuntahan niya ako. Idinaan ko nalang sa pagpefacebook ang pagkabroken-hearted ko. Halos tutok na tutok ang mukha ko sa screen ng laptop ko, nang biglang may parang familiar na figure ng papalapit sa akin ang nagpatigil sa tibok ng puso ko; lumingon ako at nakita ko siya. Bumalik siya para sa’kin. Sa sobrang taranta, lumingon ako sa likuran para siguraduhing ako nga ang hinahanap niya. Ang awkward talaga.

“Steve, pacopy ako ng movies..”. Narinig ko siya pero hindi ako tumitingin. Hindi ko kaya. Ni hindi ko kayang mag-utter ng kahit anong salita. Isinalaksak ko yung flashdrive para magcopy ng file, sinafely remove, tapos diretsong ibinigay sa kanya. Aalis na sana siya nang mukhang tanga akong nagtanong, “Uuwi ka na?”. “Yeah, uuwi na ako. Salamat.” “Sige” – yan lang ang tanging nasabi ko. Kahit na sa utak ko, “HINTAYIN MO AKO. IHAHATID NA KITA.”. Napaka-slow ko na, ang weak pa. Hinintay ko siyang makalayo ng konti at dali-dali akong nag-ayos para masundan siya. Pero paglabas ko ng gate, wala na siya. Malayo na.

Sa loob ng apat na buwan marami-rami na rin ang mga nangyari. Doon ko rin napagtanto na mataas talaga ang self-confidence niya. Palagi niyang sinasabing cute siya. At nung tinanong ko kung bakit para mapatunayan niya, speechless ako nung sinabi na niyang, “kasi crush mo ako :P”. Simula noon palagi ko na siyang kinukulit tungkol diyan. Hanggang sa umabot sa “Ang ganda ng moon. Parang ikaw lang.”. Ang corny corny talaga pakinggan pero para sa akin, masaya na ako.

Di ko malilimutan yung moment na nakita ko siya kung paano matakot sa mga nakakatakot na bagay na para sa akin, hindi naman talaga. Tuwang-tuwa ako habang tinatakpan niya ang mga tenga niya para di niya marinig yung sounds. Hindi ako sigurado kung ako nga ba ang dahilan pero may gabi noon na tinatakot ko siya sa text, at hindi na siya nakatulog nang dahil doon.

Naabot ko rin ang cellphone ko na kanina ko pang kinakapa nang nakapikit. Medyo nayamot ako nang malaman kong hindi siya ang nagtext pero yung close friend ko. Sa hindi kapanipaniwalang pagkakataon, bigla akong nawalan ng hininga nang mabasa ko yung text niya: “Steve, patay na si Jenny. Sinaksak ng holdaper habang pauwi. Andito kami ngayon sa morgue ng St. Paul’s. Baka gusto mong pumunta. Textback please..”.

Patay na si Jenny. Patay na yung kaisa-isang taong kinahuhumalingan ko. Wala na. Dahil sa kapusukan ng aking pagkatao, at dahil na rin sa ito ang henerasyon kung saan ang crush ay parang love na rin, dali-dali kong kinuha ang matalim kong cutter sa aking cabinet, at hindi nagdalawang isip na laslasin ang pulso sa aking leeg. Alam ko kasing sigurado ang pagkamatay kung ganoon.

Alas-dose ng hatinggabi. Tumila na ang ulan. Pero dinig ko ang pagpatak ng aking dugo sa sahig.

Isinulat ni: Philip Gaje
Photo Credit: shemazing.net

Advertisements

Win her heart back!

Nakakalungkot isipin na sa dami ng magagandang alaala na nabuo niyo bilang magkasintahan ay maglalaho, dahil lang sa isang pagkakamaling nagawa. Kung pwede lang sana gawin itong right minus wrong, para sa isang pagkakamali na nagawa ay isang magandang alaala ang mabubura. Pero walang ganun. Ang relasyon ay parang gusali at ang pundasyon naman nito ay tiwala (trust) sa isa’t isa. Kapag natibag ito, lahat ng mga pinaghirapan niyo at mga masasayang alaala ay masasama sa pagguho. Ano nga ba ang maaari kong gawin para maibalik ko ang nasira naming relasyon?

Una, patawarin mo muna sarili mo. Paano mo mapapatawad ng ibang tao kung ang sarili mo nga ay hindi mo kayang patawarin? Ito kasi ang isa sa mga dahilan kung bakit lumalayo ang isang tao sa kanilang kasintahan na kanilang nasaktan. Nakokonsensya sila sa kanilang nagawa at patuloy parin silang naninirahan sa past. Tandaan, Wag mo gawing hadlang ang nakalipas para ihinto mo ang nasayang niyong relasyon. Kung mahal mo talaga siya, gumawa ka ng paraan. Wag ka magmukmok diyan sa gilid na parang talunan. Laban kapatid!

Kung napatawad mo na ang iyong sarili, malamang ready ka na sa pangalawang hakbang. Ang pangalawang hakbang na kailangan mong gawin ay ligawan siya ulit. Pero ang pangliligaw na ito ay kailangan mo talagang paghirapan. Ibuhos mo ang lahat ng makakaya (effort) mo para ipakita mo sa kanya na mahal na mahal mo parin siya. Naalala mo yung sinabi ko na ang relasyon ay parang gusali? Kailangan mo ulit ito mabuo ng paunti-unti, hanggang sa bumalik ang dati niyang ganda.

Pangatlo. Normal lang yan na pagsungitan ka at mareject ka sa pagsuyo mo sa kanya. Kailangan mo lang ng mahabang pasensya. Kung may mga salita man siyang lagging sinasabi sayo, tulad ng- “Please, convince me more”, “Maghanap ka nalang ng iba mong lolokohin” at ito pa “Patunayan mo pa sakin kung talagang sincere ka, dahil ayaw ko nang masaktan”! Tama ba mga girls?

Pang-apat. Wag kang susuko! Kahit ano mang rejections ang ginagawa niya sayo, as long as wala pang nagpapasaya sa kanyang iba, laban lang ng laban! Wag mo hahayaan na masayang lahat ng effort mo at mawala ang taong mahal mo. Eto na ang tamang panahon para maipakita mo sa kanya na pinagsisihan mo na ang iyong maling nagawa. Huwag kang panghinaan ng loob, mahal ka parin niyan hindi niya lang masabi dahil kailangan pa niya ng proof at sapat na rason kung bakit niya ibabalik ang nasira niyang tiwala sayo. Be patient and time will come, Maipapanalo mo ulit siya.

Pang-lima. Oh ayan, lumambot na ang puso niya sayo at pinatawad ka na niya. Alam mo kung anong sunod? Ipagpatuloy mo lang ang pangliligaw sa kanya. Pagandahin nang pagandahin mo lang ang inyong relasyon. Panatiliin itong mainit dahil ang relasyon ay parang kape, kapag hindi na ito mainit, hindi na siya masarap inumin.

Pang-anim! Oo di pa ako tapos! Para iwas temptasyon at para mapanatilihing matibay ang pagmamahal niyo sa isa’t isa. Kailangan niyong ipagitna ang Panginoon sa inyong relasyon. Siya ang iyong magsisilbing gabay tungo sa maganda at masayang buhay.

Isinulat ni: Cladgedon Argawanon